Nie było miejsca dla Ciebie

w Betlejem w żadnej gospodzie...

czyli jak Jezus znalazł swoją stajenkę w naszych wspólnotach

             W jednym z naszych kieleckich domów przygotowania do świąt były udziałem całej wspólnoty, a zważając na wiekowość wielu sióstr, nie dziwiła ewangeliczna zasada – gdy część, wzorem Marii, trwała na modlitwie, a inne, jak Marta, trudziły się przy porządkach, wypiekach, przygotowaniu wigilijnych potraw i odświętnego wystroju domu. Naszym zakonnym zwyczajem uroczystości rozpoczęła modlitwa nieszporna, następnie wigilijna kolacja z życzeniami, śpiewaniem kolęd i wspomnieniami świąt sprzed lat. W radosnym orszaku Dzieciątko Jezus zostało przeniesione z naszego refektarza do kaplicy, gdzie w czasie adoracji siostry losowały sobie obrazki z cytatami orędzia Lamberta Nobena z Groty Betlejemskiej. Pasterkę celebrowałyśmy włączając się w modlitwę wspólnoty katedralnej i parafialnej, a wspólną Eucharystię w sam dzień Bożego Narodzenia przeżyłyśmy w swojej domowej kaplicy. Z racji na to, iż w Kielcach mamy kilka wspólnot siostrzanych, święta stały się wspaniałą okazją do spotkań i wspólnego spędzenia czasu. Najmłodsze siostry przyjęły rolę kolędników i jako Święta Rodzina odwiedzały nasze domy, zapraszając do śpiewu pastorałek i kolęd.