Dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Marii Panny ogłoszony został w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maria Panna została z ciałem i duszą wzięta do nieba.

Jaki stąd płynie dla nas wniosek? Całe życie człowieka jest pielgrzymką do domu Ojca. Maryja jest Tą, która przyświeca nam w pielgrzymce wiary. Ostatecznym celem życia człowieka jest więc udział w radości życia wiecznego, gdzie wraz z Maryją będziemy wychwalali Boga za wielkie rzeczy, które nam uczynił; jest osiągnięcie zbawienia. Pachnące zioła, piękne kwiaty, dojrzałe kłosy zbóż i dorodne owoce symbolizują duchową pełnię Maryi, jako "najdorodniejszego ziemskiego owocu". Wszystkie one, podobnie jak Maryja, mają swój czas wzrostu i czas dojrzewania. Są dojrzałym plonem łąk, lasów, sadów i ornej ziemi. Zioła mają swą leczniczą moc, a kwiaty wprawiają w zachwyt kolorystyką barw i zapachem. Maryja jest najpiękniejszym kwiatem ludzkości. Jest też lekarstwem na nasze choroby duszy i ciała; jest wspaniałą koroną stworzenia.

Dzisiaj wraz z całym Kościołem modlimy się: Zachowaj Boże od zniszczenia pierwociny zbiorów tego roku, owoce, zioła, kwiaty, trawy, aby wzrastały, radowały oczy, przynosiły jak najobfitszy plon i mogły służyć zdrowiu ludzi i zwierząt. A gdy będziemy schodzić z tego świata, niechaj nas, niosących pełne naręcza dobrych uczynków, przedstawi Tobie Najświętsza Dziewica Wniebowzięta, najdoskonalszy owoc ziemi, abyśmy zasłużyli na przyjęcie do wiecznego szczęścia.