W 1921 roku Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej rozpoczęło swą działalność na terenie miasta Lidy należącego do ówczesnego województwa nowogrodzkiego. Pierwszą działalnością podjętą przez siostry była praca w sierocińcu pod wezwaniem „Serca Maryi”, który mieścił się przy kościele farnym w budynku parafialnym. W sierocińcu przebywało około 26 dziewczynek. Siostry, które zabiegały o wszechstronne przygotowanie do samodzielnego życia swoich wychowanek uruchomiły przy sierocińcu trzyletnie kursy krawieckie, prowadzone przez siostrę Scholastykę Apoznańską i Klawerę Kiczę oraz pracownię szycia, gdzie dziewczęta praktycznie wdrażały się do wyuczonego zawodu. W lipcu 1930 roku otwarto bursę dla młodzieży szkolnej. Niepokalanki podjęły pracę wśród dziewcząt mieszkających w internacie. W niedalekiej przyszłości bo już w roku 1934 dzięki życzliwości zarządu miasta otrzymały siostry teren pod budowę niewielkiego domu, który już wkrótce zaczął spełniać rolę świetlicy dla wałęsających się po ulicach dzieci. W miarę potrzeby służył również jako miejsce zatrzymań dla wiernych przyjeżdżających z dalszych okolic na nabożeństwa. Szczupłość pomieszczeń domu zmusiła siostry, by podjąć kolejne kroki zmierzające do poszerzenia bazy lokalowej.