Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej

Formularz logowania

Strefa użytkownika

Nie pamiętasz hasła? Kliknij
Chcesz stworzyć konto? Kliknij

BIAŁORUŚ

W 1921 roku Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej rozpoczęło swą działalność na terenie miasta Lidy należącego do ówczesnego województwa nowogrodzkiego. Pierwszą działalnością podjętą przez siostry była praca w sierocińcu pod wezwaniem „Serca Maryi”, który mieścił się przy kościele farnym w budynku parafialnym. W sierocińcu przebywało około 26 dziewczynek. Siostry, które zabiegały o wszechstronne przygotowanie do samodzielnego życia swoich wychowanek uruchomiły przy sierocińcu trzyletnie kursy krawieckie, prowadzone przez siostrę Scholastykę Apoznańską i Klawerę Kiczę oraz pracownię szycia, gdzie dziewczęta praktycznie wdrażały się do wyuczonego zawodu. W lipcu 1930 roku otwarto bursę dla młodzieży szkolnej. Niepokalanki podjęły pracę wśród dziewcząt mieszkających w internacie. W niedalekiej przyszłości bo już w roku 1934 dzięki życzliwości zarządu miasta otrzymały siostry teren pod budowę niewielkiego domu, który już wkrótce zaczął spełniać rolę świetlicy dla wałęsających się po ulicach dzieci. W miarę potrzeby służył również jako miejsce zatrzymań dla wiernych przyjeżdżających z dalszych okolic na nabożeństwa. Szczupłość pomieszczeń domu zmusiła siostry, by podjąć kolejne kroki zmierzające do poszerzenia bazy lokalowej.

Dlatego w 1937 roku wybudowano kolejny dom na Słobódce przy ul. Polnej, w którym urządzono świetlicę dla młodzieży, która z powodu przekroczenia wieku szkolnego nie została objęta edukacją szkolną. Powołując do życia tę placówkę pozostającą pod nadzorem Macierzy Szkolnej dawały siostry możliwość ukończenia przez młodzież czterech klas szkoły powszechnej, co w przyszłości pozwoliło na kontynuowanie nauki w zawodowych szkołach dokształcających. Rozwój placówek i ich działalność została przerwana wraz z wybuchem II wojny światowej. Przez cały okres okupacji istniał tylko sierociniec. W maleńkim domu na Słobódce, przy kościele Niepokalanego Poczęcia, ukryte Niepokalanki były strażniczkami i opiekunkami tej świątyni. Wtopione w społeczeństwo podejmowały prace w zakładach przemysłowych będąc, zgodnie z zaleceniami Założyciela, „aniołami opiekuńczymi ludzi miast”. Dzisiaj, po latach cichego apostolstwa tamtych bohaterskich Niepokalanek, Zgromadzenie z nową siłą podejmuje zadania i z nowym zaangażowaniem stara się odpowiedzieć na potrzeby mieszkańców Lidy pracując przy parafii Świętej Rodziny na ulicy Rybinowskiego.