Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej

DO rozpoczęcie przygotowania do ponownego oddania się Maryi POZOSTAŁO 16 DNI

Formularz logowania

Strefa użytkownika

Nie pamiętasz hasła? Kliknij
Chcesz stworzyć konto? Kliknij

Pomnik dla Maryi Niepokalanej

Zgromadzenie Córek Maryi Niepokalanej powstało jako votum wdzięczności za ogłoszenie w Kościele dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Siostra Ludwika Waleria Gąsiorowska, współzałożycielka utworzonej w 1891 r. przez bł. Honorata Koźmińskiego wspólnoty, podkreślała, że zgromadzenie jest darem ojca Założyciela dla Matki Bożej, a każda wstępująca siostra, oddaje się na Jej wyłączną własność. Dziecięca więź z Maryją pomaga w przyjmowaniu Bożej inicjatywy i otwiera na Ducha Świętego. Wpatrując się w Jej życie, całe oddane Jezusowi, siostry uczą się swoją konsekrację przeżywać jako pełną przynależność do Boga. Dziękując za przywilej Jej Niepokalanego Poczęcia, starają się przezwyciężać wszelki grzech i innym pomagać w dążeniu do świętości. Do obiecanego Królestwa kolejne pokolenia niepokalanek zmierzają z dziecięcym zawołaniem: Maryjo, okaż się nam Matką!

Apostołki Maryjnego zawierzenia

Swojej Maryjnej drogi siostry uczą się w szkole św. Ludwika Grignion de Montfort. Jego doskonałe nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny upowszechniają we wszystkich środowiskach zamieszkania i pracy. Uważne na jego wskazówki wpatrują się w Maryję i wszystko czynią razem z Nią. Każdego dnia medytują słowo Boże, rozważając ziemskie życie Jezusa i Jego Matki. Maryi powierzają życie własne i innych ludzi, by Ona czyniła je dziękczynieniem Bogu i miejscem działania Jego łaski. Pamiętając, że Nikt nie zbawia się sam (EG 113), siostry niosą w swojej modlitwie bliskich, współpracowników i całe zastępy osób zaledwie spotkanych − każdego człowieka zawierzając Jezusowi przez ręce Maryi. W ten sposób każdemu wskazują najkrótszą i najprostszą drogę do świętości − przez Maryję do Jezusa.

Ukryte wspólnoty ewangelicznego życia

Siostry niepokalanki, wierne zamysłowi Założyciela, nie ujawniają swojej tożsamości i bez zewnętrznych oznak stanu zakonnego, tworzą wspólnoty życia oddanego na wyłączną służbę Bogu. W codziennym postępowaniu kierują się Ewangelią i własnym przykładem pokazują, że naśladowanie Chrystusa jest możliwe również dzisiaj. Przez pracę wśród mieszkańców miast uświęcają rzeczywistość − wnoszą w nią ducha modlitwy i przemieniają świadectwem swojej obecności, wzorowanej na zwykłym, codziennym trudzie Świętej Rodziny i życiu Jezusa, ukrytym w tajemnicach Wcielenia, Odkupienia i Eucharystii. Ślubowane rady ewangeliczne i codzienność przeżywana we wspólnocie siostrzanej są odpowiedzią na Boże zaproszenie: przyjdź i chodź za Mną! (Mk 10,21).

Aniołowie opiekuńczy ludzi miast

W apostolskiej posłudze Założyciel przekazał siostrom zadanie stawania się aniołami opiekuńczymi ludzi miast. Jak niebiescy posłańcy, niepokalanki pomagają ludziom w zbliżaniu się do Boga, głoszą Jego słowo i walczą ze złem. Wspólnoty sióstr, rozsiane wśród miast i miasteczek, stają się prorockim znakiem i zaczynem Bożego Królestwa. Do domu Ojca mają więc przyprowadzić wszystkich zaproszonych. Dlatego siostry wychodzą do ludzi i z nimi pracują w przedszkolach, szkołach, szpitalach, zakładach opieki, biurach, kuchniach, przy parafiach, by przykładem uczciwego postępowania i posługi ukazywać świętość życia dotkniętego łaską, pozostającego w zasięgu Bożego głosu (Por. VC 40).

Narzędzie do ratowania bliźnich

W konstytucjach zgromadzenia siostry znajdują zobowiązanie: Wszystkie modlitwy, prace i umartwienia niech ofiarują za Kościół święty, nawrócenie grzeszników i zadośćuczynienie za grzechy mieszkańców miast. Dlatego za wszystkich pogubionych na ścieżkach życia i zniewolonych przez „dobra” współczesnego świata wciąż wynagradzają modlitwą i ofiarą. W duchu św. Franciszka z Asyżu, podejmują naprawę Domu Bożego, pamiętając że duchowe odrodzenie Kościoła i powrót do Jego pierwotnego, ewangelicznego obrazu, wymaga najpierw osobistego nawrócenia. Wszelką zmianę zaczynają więc od siebie, kontemplując Chrystusa objawiającego miłość Boga Ojca. Z tego zapatrzenia rodzi się ewangeliczna droga świętości niepokalanek, na którą zapraszają swoich bliźnich.

Radując się tajemnicą przeżywanego powołania i rozpoznając znaki Bożego prowadzenia w swoim zakonnym życiu, wspólnota niepokalanek zawierza wszystkich w modlitwie: O Maryjo, o Pani, o Matko nasza pomnij, że są Twoimi; strzeż ich i broń, jako rzecz i własność swoją.