LUDWIK MARIA GRIGNION DE MONTFORT (1673-1716) 

 W latach 1693-1703 studiował w Paryżu u Sulpicjanów, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie. Pełnił funkcje kapelana szpitalnego w Poitiers
 i w tym czasie założył Zgromadzenie Córek Świętej Mądrości, mające na celu pielęgnowanie chorych.
W latach 1703-1704 działał w Paryżu, gdzie zawiązał przyszłe zgromadzenie męskie Towarzystwo Maryi (zwane także montfortystami).

Od 1704 r. rozwinął żywą działalność misyjną. Stał się wędrownym misjonarzem w kilku diecezjach, napotykając na wielkie trudności ze strony duchowieństwa o orientacji jansenistycznej. Przez całe swoje życie odznaczał się wielkim nabożeństwem do Matki Bożej, której poświęcił się całkowicie, oddając w niewolę miłości.
22 I 1888 r. papież Leon XIII zaliczył go w poczet błogosławionych, a 20 VII 1947 r. papież Pius XII dokonał jego kanonizacji.

Św. Ludwik jest między innymi autorem następujących dzieł: "Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”, "Tajemnica Maryi”, "Miłość Mądrości Wcielonej”, "Cudowna Tajemnica Najświętszego Różańca".